Televizyon Aileyi Etkiliyor

"Keşkeler..." başlığına kadar olan kısımda televizyonun aile üzerindeki etkisinden bahseden bir yazı.

Kaynak: Milli Gazete (08.01.2011)

Televizyonun aile üzerindeki olumsuz tesirleriyle ilgili çeşitli fikirler serdedilse de, özellikle hanımlar, gün boyu dizilerin başından ayrılmıyorlar.

Aileyi bir bütün olarak etkileyen diziler sanıldığı kadar masum değil. Aksine, televizyon bir şekilde aileyi yönlendiriyor, onlara rol modelleri seçiliyor, çarpık ilişki modelleri lanse ediyor aile bireylerini temel bağlarından koparıyor. Bu yönüyle televizyon, aileyi ayakta tutan, ahlakı ve kültürel mirasını, köklerine bağlılığını zayıflatarak kendi söylemiyle onları etki altına alıyor. Çocuklar, aileyle birlikte izledikleri diziler aracılığıyla yanlış modeller seçebiliyorlar ve buradaki hayat tarzıyla gerçek hayat arasındaki farkı kestiremeyebiliyorlar. Televizyon, çocukların saf ve temiz dünyalarını etkiliyor, onların sosyalleşme, bireyselleşme ve psikososyal gelişimlerini etkiliyor ve cılız kalmasına sebebiyet veriyor. Ayrıca, ailenin müşterek paylaşımını, birlikte vakit geçirme, değer üretme, sorunlara çözüm getirme yeteneğini de körelterek onları yalnızlaştırıyor. Özellikle çocukların izlediği korku, gerilim ya da aşırı şiddet içeren görüntüler çocuğun ruh ve duygu dünyasını etkilediğinden, alt ıslatma uyku bozukluğu gibi sorunlar ortaya çıkabiliyor.

Kültürel yozlaşmaya sebep oluyor

Bugün en gelişmiş şehirlerden, dağ köylerine kadar ulaşan televizyon artık yerel kültür ve değerleri daha rahat sarsabiliyor ve kültürel yozlaşmaya zemin hazırlıyor. Bütün bunları düşündüğümüzde görüyoruz ki, televizyon göründüğü gibi masum bir aygıt değil. Aksine, konumu ve fonksiyonu itibariyle, belli kesimlerin ideolojilerini empoze eden başlıbaşına  bir güç. Burada tezgahlanan olaylar, insan modelleri ve yaşam tarzları insanların eşik altına yavaş yavaş işlendiğinde bir zaman sonra toplumun yaşam tarzları değişime hazır hale geliyor. Bunun sonucunda insanlar, değer üretme ve değerlerine sahip çıkma eğilimlerini yitirerek, kendilerine biçilen hayat tarzını taklit etmeye yöneliyorlar. Bu hafta kadınlarımıza, "televizyonun başında ne kadar vakit geçirdiklerini ve televizyon seyretmeselerdi neler yapabileceklerini" sorduk... Onlar her ne kadar kendilerini dizilerden alamasalar da,  "televizyon zamanımızı çalıyor, kitap okumaya gezmeye vakit bulamıyoruz, vaktimiz televizyon başında geçiyor" diyerek şikayetlerini dile getirdiler.

Bu bağımlılıktan kendimizi kurtaramıyoruz

Ne yazık ki, burada kadınlar durumlarından şikayetçi oldukları halde, bu bağımlılıktan kendilerini kurtaramadıklarını da ifade ediyorlar. Bu dikkate alınması gereken bir durumdur. Çünkü başımızı arkaya çevirdiğimizde bu toplumun bu hale kolay gelmediğini görürüz... Hani büyüklerimiz şöyle bir olay anlatırlar; "televizyon köye girdiğinde, kadınlar ekranda erkekleri görünce başörtülerini düzeltme ve tesettürlerini gözden geçirme ihtiyacı hissetmişler" şimdilerde, trajikomik bir olay olarak anlatılan bu hikaye, aslında insanların bu duruma pek de kolay gelmediğini ifade ediyor. Artık, televizyonda, bırakın sıradan dizileri her türlü ahlakı dejenerasyon içeren filmler rahatça sergileniyor ve bunlar sıradan bir olay gibi  görülüyor. Bütün bunlar toplumun yavaş yavaş dönüştürüldüğünü ve kendinden koparılmaya çalışıldığını gösteriyor.

Her ne kadar televizyonun faydaları üzerine de fikirler serdedilse de, televizyonun aslında sinci bir düşman gibi insanlığa sunulduğunu ve aslında altın çağını yaşadığı  görüyoruz. Burada bize düşen, alternatif medya güçlerimizi aktif hale getirmek ve çocuklarımızı, kadınlarımızı  bu alanlara çekmek ve korumak olmalıdır.

Keşkeler...

Keşkeleriniz vardır: Keşke ölmeseydi, ona daha çok vakit ayırabilirdim birlikte vakit geçirirdim türünden yakınmalar yaşayabilirsiniz.

Bazen unuttum sanırsınız ama küçük bir kıvılcımla her şey gözünüzde yeniden canlanır ve her şeyi yeniden yaşarsınız.

Kaybettiğiniz kişiyle duygusal bağınızı sürdürerek ona ait eşyalara sarılır onunla birlikte yaptığınız şeyleri yeniden yaparsınız. Bu süreç çok fazla uzamışsa uzmandan yardım alabilirsiniz.
"Doğal yas tepkisinin üç evresi:

1- Kişi, nesne kaybının ardından bir şaşkınlık yaşayabilir ve bu evrede bir süre elem, keder, sıkıntı üzüntü durumu belirsiz olabilir.

2- İkinci evrede gerçeklik kabul edilir çaresizlik umutsuzluk nedeniyle kaygı düzeyi yükselir. Buna karşı kaçma geri çekilme, biçiminde savunma düzenleri oluşur.

3- Evrede yeni kişi ve nesne ilişkileri kurulurur" 1

(1- Prof. Dr. Özcan Köknel, Depresyon, Altın Kitaplar, S, 64)

Yas, sürecinde kişinin sevgi nesnesini sadece ölümle kaybetmiş olmayabilir aynı zamanda ayrılıklar, uzaklaşmalar, terk etmeler de bu kapsamda ele alınabilir... sonuçta ister ölüm olsun ister kayıp ya da ayrılık bir  nesnenin kaybı sözkonusudur.

Kaybetmek acıdır, bazı zorlukları da beraberinde getirir. Bununla başa çıkabilmek için, uzmanların öneri ve tavsiyelerine uymak gerekmektedir. Müslüman toplumlar, inançlarının ilkeleri, ahiret inancı, Allah'ın takdiri ve sabır telkinleriyle yaşadıkları acıyla daha rahat başaçıkabilmektedirler. Bu onların travmalarını daha kolay atlatmalarını sağlıyor.

Aile içi eğitim: Travma ve sonrası

Travma, kişinin ani bir durum, ya da bir kayıp sonrası yaşadığı ruhsal etkilenme durumu ya da yaşadığı olayın ardından gelişen çökkünlük olarak tanımlanabilir. Yani yaşadığımız travmalar, ani bir  deprem, savaş, sel, kaza gibi doğal afetler sonucunda olabileceği gibi kişinin hayatında yer alan bir kişiyi ya da sahip olduğu bir şeyi  kaybetmesiyle de ortaya çıkabilmektedir.

Travma sonrası, kaygı ve çaresizlik hissedilir ve travmaya başları sebebiyet vermişse, (savaş katliam tekrar vb) bu duygulara utanç, aşağılık duygusu ve kaygı durumu da eklenebilir. Travmaya neden olan durum varlığımızı toplumsal olarak etkiliyorsa acımız ve yasımız da müşterek oluyor. Burada yasımızı toplum olarak tutuyoruz ve paylaşıyoruz...

Travma sebebiniz, kaybettiğiniz yakınınızla ilgili ise  yasınızı aile bireylerinizle birlikte ya da tek başına tutar ve hayatınıza devam edersiniz. Yas sürecinde bazen acınız katlanılmaz olabilir böyle durumlarda acınızı çevrenizdeki insanlarla ya da yakınlarınızla paylaşır ve onların desteğini alabilirsiniz.

Uzmanlar, kayıp nesnenin ardından genelde kişide şu belirtilerin görüldüğünü ifade ediyorlar: Kişi kendisini ya da bir başkasını suçlayabilir.

Bütün bunlar doğal süreçlerdir. Sevgi nesnenizi kaybettikten sonra hiçbir şey yokmuş gibi hayatınıza devam edemezsiniz. Hatta ölen yakınınızın ölümünü kabulleninceye kadar o hâlâ aranızdaymış gibi yaşayabilirsiniz.

Böyle zamanlarda ölen yakınınızın hayali gözünüzün önünde gitmez. Hatta gördüğünüz işittiğiniz herşey size onu çağrıştırır. Hatıralardan kaçar ve ya da onlara sarılırsınız. Bütün insanların bu sürece katılmalarını arzu edersiniz. Etrafınızdaki insanların neşelenmeleri sinirlerinizi bozar onların da bu yasa katılmasını istersiniz...

Televizyonun Aileyi Dinamitlemesi 2

Televizyon ve aile hakkında bir başka yazı.

Kaynak: İbrahim Özdemir (karadenizhaber.net, 26.11.2010)
Orjinal Başlık: Televizyonlar, Aile Temelini Dinamitlemeye Devam Etmektedir

Globalleşen dünyamızda kürselleşme oyunu ile değerlerimizin temeli oyulmaktadır.

Türkiye, özellikle Tanzimat´tan itibaren Batıcılık hastalığına müptela oldu ve taklitçi tutumlar sergilemeye başladı. O günden beri, eski itibarlı günlerimizi özler duruma geldik.

Bugün Türkiye, belki de tarihinin en buhranlı günlerini yaşamaktadır. Ahlâk tahribatı ve dejenerasyon, toplumu adım adım sosyal çöküşe ve yok olmaya götürmektedir. Ailelerdağılmakta, boşanma olayları hızla artmaktadır. Fuhuş alenileşmekte, hırsızlık, kapkaç, çete ve mafya olayları bir afet durumuna gelmektedir. Uyuşturucu, alkol ve fuhuş olayları ilköğretim okullarına kadar inmiş bulunmaktadır. Hepimizin şahidi olduğumuz olaylar ahlâkımızın yozlaşmasına, nesillerimizin kaybolmasına yol açmaktadır.

Değerlerimiz unutulmuş, kurallar çiğnenmiş, toplumun manevi dokusu yara almıştır. Bütün bu gelişmelere seyirci mi kalacağız? Anne babalar, yöneticiler, eğitimciler, konunun sorumluları görevlerini yapmayacak mı?

Yaşlı dünyamız şu geçeğe şahitlik etmiştir ki, toplumları yıkan iki önemli zehir vardır: Biri zulüm, diğeri ahlâksızlık. Bu konuda Akif´imizin şu beyti ne kadar önemli:

“Oyuncak sanmayın! Ahlâk-ı milli, ruh-u millidir. Onun iflası en korkunç ölümdür, mevt-i küllidir”

Yalnız bu uyarı bile her şeyi anlatmaya yetmiyor mu? Raiting ve tiraj kaygısı, haberdeki magazin unsurunun artmasına neden olmaktadır. Bu kuruluşlar her geçen gün güvenilirliğini kaybetmekte ve habercilik ahlâkına zarar vermektedirler.”

Toplumun ruh sağlığı ve eğitim konularındaki çalışmaları ile tanınan Psikiyatrist Doç. Sefa Saygılı, TV´lerin “toplumu içten çürüttüğü” uyarısını yapıyor ve bu çürümeye bağlı olarak problemlerimizin çözümü konusunda şunları söylüyor: “Medya yangına körükle gidiyor. Memleketin bir köşesinde birileri, bir kurum, toplumsal maneviyat hareketi için bir şeyler yapmaya çalışıyor. Medya, bu girişimi kötülemek, engellemek ve yok etmek için çabalıyor. Veya, yanlı bir şeyleri medya, müthiş bir şekilde abartarak önümüze getiriyor. Pireyi deve yapıyor. Kötülüklerin sıradanlaştırılması medyanın raiting ve tiraj kaygısından kaynaklanıyor. Oysa, bazen “kötülüğün gizlenmesi” gerekir. Topluma yıldız diye pazarlanan bazı tiplerin çarpık, gayrı meşru ilişkileri magazin programlarında insanların önüne getiriliyor. Dizilerde ahlâksız senaryolara, yarışma programlarında şan, şöhret meraklısı tiplere prim veriliyor. Toplumda buna benzer olaylar meydana geldiğinde biz de şaşırıyoruz. Şaşırmaya gerek yok.

Ayna gerçeğin suretidir... Bugün, maalesef medya da, sivil toplum kuruluşları da üzerine düşen görevleri yapmıyor. Toplum içten içe çürüyor. Maalesef, buna hepimiz seyirci kalmak durumundayız. Kesinlikle kötüye doğru bir gidiş var.

Bunun çaresi toplumsal dayanışmadır. İnsanların dünyaya bakış açılarını değiştirmeleridir. İnsanların daha kanaatkar, daha hoşgörülü olmalarıdır. Merhamet üretmek gerekir, herkesin herkese sevgi duyacağı bir sevgi toplumu oluşturmak gerekir. Bu nasıl yapılabilir? Bizi biz yapan, bin yıllık değerlerin yaşatılması, bunlara kıymet verilmesi sağlanmalıdır. Maalesef bu değerler Milli Eğitim sisteminde öğretilmiyor. Özümüzden uzaklaşıyoruz.”

Televizyonlar kötülük ve ahlaksızlık körüklüyor.

Her gün, medyanın görüntülü ve sözlü mesaj bombardımanına tutulmaktayız. TV yayınlarında, insanlık için faydalı ve güzel yayınlar görüldüğü gibi maalesef çoğu TV kanalı, insanımızı olumsuz yayınlarla, ahlaksızlığa ve haram üzere bir hayata sürüklemektedir.

‘Şairlerin Sultanı’ Rahmetli Necip Fazıl ın dediği gibi:

"Oluklar çift; birinden nur akar diğerinden kir."

Evet, hangi kanallardan nur, hangilerinden kir aktığının bilincinde olmalı ve gönül frekanslarımızı buna göre ayarlamalıyız.

Günümüz Müslümanları; zihinlerini, kalplerini medyanın kirletici, saptırıcı yayınlarından, hem kendilerini, hem de aile fertlerini korumak zorundadırlar.
Hele hele, dinini asli kaynaklardan yeterince bilmediği için neyin doğru neyin yanlış olduğunu karıştırmakta, Allah korusun İslam a uymayan görüş ve fikirlere hemen kapılıvermektedir.

Son yıllarda bu iş medya tarafından o kadar ileriye götürüldü ki, kesin haram olan hususlar, sinema ve TV dizi/filmleri vasıtasıyla, insanlara ‘normal’ kabul ettirilmeye çalışılmakta, insanın inancını zedeleyecek biçimde lanse edilmektedir.

Haramın reklamını yapmak bir kötülüktür. Ama haramı zihinlere helal ve meşru bir şeymiş gibi kabul ettirmek en büyük kötülüktür. Dine ve inanca vurulabilecek en büyük darbedir.

Dinimizin temel itikad kaidelerine göre; bir insan haramın ‘haram’ olduğunu bilerek o haramı işlemesi, o kişiyi dinden çıkarmaz, sadece günahkar kılar. Ama bir insan haramı işlemese bile, haramı ‘haram’ olarak değil, ‘helal’ olarak kabul etmesi var ya, işte asıl korkulması gereken budur! Çünkü bu durum, insanın dinini yıkmaktadır.

Duygusallık veya trajedi atmosferi içinde, kimi dizilere şeytanca sahneler yerleştirilmekte ve zihinler kirletilmektedir. Psikolojide bilinç altına müdahale olarak tanımlanan bu ‘operasyonlar’ izleyiciyi, normalde kabullenmeyeceği kötü/gayri insani değerleri, farkında olmadan benimsemesi esasına dayanmaktadır.

Ülkeyi manevi buhrana sürüklemek isteyenler, medyayı silah olarak kullanmaktadır. Her gün ahlâki ve manevi tahribatın bazı medya kuruluşları tarafından sistemli bir şekilde gerçekleştirildiğine şahit oluyoruz. Halbuki basın, milli, manevi, ahlâki, kültürel ve tarihi değerlerimizi korumaya çalışmalı değil mi? Aksine, gayriahlâki bir hayatın teşvik edildiğini görüyoruz.
Eğlence, yarışma, magazin vb. programlar bahane edilerek Müslüman Türk aile hayatına zıt yayınlar yapılmakta, içki, uyuşturucu, fuhuş, çete ve mafya olayları özendirilmektedir.
Bir toplum, göz göre göre uçuruma sürüklenmektedir. Yetkililer ve konunun sorumluları olaylara seyirci kalmaktadır. Halbuki fuhuş ve kötülüklere sürüklenen bizim evlatlarımız, yıkılan, dağılan aileler, bizim ailelerimizdir.
Medya toplumu, aileyi ve değer yargılarını en çok etkileyen unsur durumundadır. Basın, toplumu olumsuz yönde etkilemekte, ahlâki ve manevi değerlerin yok edilmesine vesile olmaktadır.

İnsan mutluluğu aile içinde aramalıdır.

Aile, bir toplumun en küçük kurumsal birimidir. Oradaki safiyet, sıcaklık, fedakarlık, sevgi, hoşgörü ve rahatlık hiçbir yerde yoktur. Çünkü, aile kurumundaki her güzellik karşılıksız ve samimiyet üzerine kurulmuştur. İnsan mutluluğu aile içinde aramalıdır. Aile içinde mutluluğu yakalayan insan hedefine ulaşmış demektir. Aile dışında mutluluğu elde etmek çok zordur. Hele günümüzde, dış ortam acımasızdır, orada her şey menfaat ve ihtiraslar üzerine kurulmuştur. Bu yüzden aile kurumu sağlam olan toplumlar güçlüdür, dirençlidir. Aile yapısı sağlam olmayan toplumların her konuda dirençsiz olduğu açıktır. Türkiye olarak bizi güçlü kılan en önemli özelliğimiz sağlam aile yapımızdır.
Bunu çok iyi bilen şer odakları, aile yapımızı hedef almış durumdadırlar. Özellikle, basın kuruluşları kullanılarak aile müessesesi topa tutulmakta, bu müesseseyi dağıtmak için akla hayale gelmeyen entrikalara başvurulmaktadır. Bazı medya kuruluşları, diziler, filmler, klipler, eğlence, magazin vb. programları hep bu amaçla kullanmaktadır. Sabah gazetesinden Ergun Babahan, bu çeşit basının bombardımanı altındaki Türkiye´nin “Satılık bedenler ve ruhlar ülkesi”ne
dönüşeceğini anlatarak konunun vahametini şöyle köşesine taşımıştır. “Aile Tük toplumunun temelidir ve eşler arasında eşitliğe dayanır. Devlet, ailenin refahı ve huzuru ile, özellikle ananın ve çocukların korunması ve aile planlamasını öğretimi ile uygulamasını sağlamak için gerekli tedbirleri alır,t eşkilatını kurar.” Anayasa´nın 41´inci maddesi aileye bakışı böyle anlatıyor ve devlete özellikle ana ve çocuğun korunması görevi veriyor.

Türkiye´de uzunca bir süredir üç beş erkek arasında turnike misali dolaşan ve kendilerine manken diyen bir grup genç hanımın yaşam tarzı, genç kızlara örnek diye sunuluyor. Genç delikanlılara da aynı mekanda bulunduğu, arkadaş olduğu insanların eski sevgilileriyle birlikte olmanın normal olduğu anlatılıyor. Bu yetmiyor, bunu haftada bir yapanlar övülüp göklere çıkarılıyor. Fahişeliğin gazete sayfalarında prim yaptığı nadir ülkelerden biriyiz herhalde.

Bu hususta, şu anda onlarca milyon insanın izlediği kimi TV dizilerinin senaryolarında işlenen konuların dikkatle üzerinde durulması gerektiğine inanıyoruz.
İşte, bunun için anne ve babalar hem kendilerini hem de çocuklarını; hem haramı reklam eden, hem de haramı helal, ya da helali haram gibi gösteren, art niyetli medyanın zararlı yayınlarından korumalıdır.

Kur an-ı Kerim, insanlar arasında haramın, fıskın, küfrün yayılmasını isteyenleri dehşetli bir azapla tehdit etmektedir:

"(Çeşitli çıkar ve bahanelerle) Müminler arasında fuhşun yayılmasını isteyenler; onlara dünyada da ahirette de acı bir azab vardır. Allah bilir, siz bilemezsiniz." (Nûr, 24/19)

Evlilik magazinleştirilemez

Bazı TV kuruluşları, aile gibi toplumu en sağlam kurumunu magazinel formatta ele almaya başlamıştır. Eş seçimi, aile ve evlilik gibi en ciddi ve en hassas kurum magazine konu yapılmışsa, tehlikenin hangi boyutta olduğu ortada demektir. Bu programlar aile kurumunu yozlaştırmakta, toplumu kaynağından dinamitlemektedir.
Bu programlar, aile kurumunun ciddiyetine yakışmıyor. Kutsal bir müessese basitleştiriliyor, keyf ve eğlence aracı olarak algılanmasına vesile oluyor.
TV´lerde kadın ve erkek adayların eş araması örf ve adetlerimize de ters düşmektedir. Mahremiyeti olan konular alenileştirilmekte, gençliğe olumsuz örnek olmaktadır. Bu programların aile müessesesini çökertmekten başka bir amacı yoktur.

Aile mahremiyeti korunmalı

Kısaca, aile kurumu örselenmemeli, onun safiyeti muhafaza edilmelidir. Çarşıdan mal beğenir gibi, eş seçilir mi? Bu nasıl bir aile anlayışı?.. Aile gibi önemli bir müessesenin hassas ölçüleri olması gerekmez mi?

Ülkemizde, gençliğin ve toplumun ahlâki ve manevi yönünü geliştirmek için çırpınan seçkin bir kuruluşumuz var: “Ailenin çözülüşü toplumsal çürümenin habercisidir. Aileyi koruyamayan toplumlar inanç ve kültür değerlerini koruyamazlar. Bu temelin sağlam bir şekilde ayakta kalabilmesi için hanım kardeşlerimize büyük görevler düşmektedir.

Aileden Sorumlu Devlet Bakanlığı , bu seçkin ve pozitif hizmet eden kurumlarla artık organize planlı programlı işler yapmak zorundadır.

Aile devletin temelidir ve bu temel, bu bina yıkılmamalıdır. Herkese büyük görevler düşmektedir.

Televizyonun Aileyi Dinamitlemesi 1

Televizyon ve aile hakkında bir başka yazı.

Kaynak: Hasan Çalışkan (Gülistan Dergisi, 79. Sayı, Temmuz 2007)
Orjinal Başlık: TV Dizileri Ailemizi Dinamitliyor

Her gün, medyanın görüntülü ve sözlü mesaj bombardımanına tutulmaktayız. TV yayınlarında, insanlık için faydalı ve güzel yayınlar görüldüğü gibi maalesef çoğu TV kanalı, insanımızı olumsuz yayınlarla, ahlaksızlığa ve haram üzere bir hayata sürüklemektedir.

‘Şairlerin Sultanı’ Rahmetli Necip Fazıl'ın dediği gibi:

"Oluklar çift; birinden nur akar diğerinden kir."

Evet, hangi kanallardan nur, hangilerinden kir aktığının bilincinde olmalı ve gönül frekanslarımızı buna göre ayarlamalıyız.

Günümüz Müslümanları; zihinlerini, kalplerini medyanın kirletici, saptırıcı yayınlarından, hem kendilerini, hem de aile fertlerini korumak zorundadırlar.
Hele hele, dinini asli kaynaklardan yeterince bilmediği için neyin doğru neyin yanlış olduğunu karıştırmakta, Allah korusun İslam'a uymayan görüş ve fikirlere hemen kapılıvermektedir.

Son yıllarda bu iş medya tarafından o kadar ileriye götürüldü ki, kesin haram olan hususlar, sinema ve TV dizi/filmleri vasıtasıyla, insanlara ‘normal’ kabul ettirilmeye çalışılmakta, insanın inancını zedeleyecek biçimde lanse edilmektedir.

Haramın reklamını yapmak bir kötülüktür. Ama haramı zihinlere helal ve meşru bir şeymiş gibi kabul ettirmek en büyük kötülüktür. Dine ve inanca vurulabilecek en büyük darbedir.

Dinimizin temel itikad kaidelerine göre; bir insan haramın ‘haram’ olduğunu bilerek o haramı işlemesi, o kişiyi dinden çıkarmaz, sadece günahkar kılar. Ama bir insan haramı işlemese bile, haramı ‘haram’ olarak değil, ‘helal’ olarak kabul etmesi var ya, işte asıl korkulması gereken budur! Çünkü bu durum, insanın dinini yıkmaktadır.

Duygusallık veya trajedi atmosferi içinde, kimi dizilere şeytanca sahneler yerleştirilmekte ve zihinler kirletilmektedir. Psikolojide bilinç altına müdahale olarak tanımlanan bu ‘operasyonlar’ izleyiciyi, normalde kabullenmeyeceği kötü/gayri insani değerleri, farkında olmadan benimsemesi esasına dayanmaktadır.

Bu hususta, şu anda onlarca milyon insanın izlediği kimi TV dizilerinin senaryolarında işlenen konuların dikkatle üzerinde durulması gerektiğine inanıyoruz. Bu senaryolara bazı örnekler vererek, üzerinde birlikte düşünelim:

Çocuğunu Kurtarmak için Zina (!)

Bir dizide başroldeki kadın oyuncunun çocuğu hastadır. Bu çocuğun ameliyat olması için 150 bin dolar gerekmektedir. Dizide mimar rolündeki hanım, hasta çocuğun ilik ameliyatı olması için gerekli olan para karşılığında, patronundan zina teklifi alır. Ve bu arada, sinsice bir yaklaşımla seyircinin şunu kabul etmesi istenir: "Kadının, çocuğunu kurtarması için bir gecelik gayri meşru ilişkisi normal görülmelidir.” (!)

Aslında bu kabul edişle, artık seyirci o olayı her zaman için meşru görmeye başlayacaktır. Bir şeyleri elde etmek için haram işlemeyi normal kabul edecektir. Kim ev almak, araba almak için zina ederse, bu normal bir iş gibi kabul görmeye başlayacaktır.

Maalesef, bu yanlış iş için bir çocuğun ameliyat olması konusuna senaryoda yer verilmesiyle, işin içine duygusallık katılmakta, din ve akıl devre dışı bırakılmaya çalışılmaktadır. Film gerçek hayattan o kadar uzaktır ki, günümüzde işsiz-güçsüz fakir kimselere bile (yeşil kart sayesinde) her türlü sağlık hizmeti bedava verilirken, sanki koskoca mimar hanım sigortasız kalmıştır.

Ayrıca kimse bir gecelik (zina) için 150 bin dolar vermez. Medyada yer alan haberlere göre, çok daha az rakamlar karşılığında fuhuş yapan kadınlar vardır. (Allah onları bu pislikten kurtarsın inşallah.)

Aslında burada üzerinde durulması gereken, rakam (150 bin dolar) değil, iffet ve namusun korunmasıdır. Namuslu bir kadının namusu, parayla ölçülemez.

Fedakarlığın Böylesi (!)

Yine bir başka dizide, başroldeki hanım, ‘kadınlık özellikleri çocuk sahibi olmasına yeterli olmayan’ bir kadını canlandırmaktadır. Bu kadın, çocuğum olmuyor diye, bunalıma girmekte, hatta intiharı düşünmekte iken, samimi olduğu kız arkadaşı, güya bu hanımcağız intihar etmesin (!) diye, onun adına, arkadaşının kocasının spermiyle kendi yumurta hücresini birleştirip onun adına hamile kalmayı kabul etmektedir.

Burada da üzeri örtülü bir şekilde seyirciden şu istenir; ‘Ey seyirci! Bu kadının intihar etmesi kötü olacak, sen kabul et ki, bu hanımın bayan arkadaşı onun adına yabancı bir erkekten hamile kalsın.’ Ve seyirci dizinin heyecanı içinde, dinimize göre uygun olmayan ve zina sayılan bu çirkin durumu, neredeyse normal, meşru ve sevecen bir hareket olarak kabul etmeye yönlendirilmektedir.

Burada da arkadaşının fedakarlığı ön plana çıkarılarak, meşru olmayan bir durumun kabul ettirilmesi vardır.

Yine bir TV, sabah programlarında, kızı hamile kalamayan bir anne, damadının spermiyle kendi spermini tüp bebek usulüyle, kızı adına damadından hamile kalan bir kadını, sırf bu işlerin önüne açmak ve yaygınlaştırmak amacıyla, günlerce tutulabilmektedir.

Normal bir insanı, ancak tiksindirebilecek, böyle bir olay, nasıl toplumun gündemine getirilebilir? İnsanın aklı almıyor! Bu tür yayınları yapanlar, diyelim ki muhataplarının çoğunluğunun Müslüman olduğunu göz ardı ediyorlar, peki, seyircilerinin aklını ve insani duygu/değerlerini hafife aldıklarının farkında değiller midir?

Din ve Din Adamına Karalama

Yine, bir başka dizi de ise konu şöyle gelişiyor: Evin kızı, bir gençle, meşru olmayan bir cinsel ilişkide bulunmuş ve hamile kalmış. Bunun farkına varan aile ve akrabalar, kızı cezalandırmak veya bağışlamak konusunda tereddüt içindeler; baba af taraftarıdır, fakat akrabanın bir kısmı, cezalandırmada ısrar ediyorlar. Baba son kararı dine bırakıyor ve bir hocaya sorarak karar vermek üzere ona gidiyor. Hoca ölüm fetvası veriyor (!) baba da infaz etmek üzere eve dönüyor.

Halbuki, İslam’da bekar insanlar zina yapınca, ölüm cezası verilmez. Ve yargılama işini de devletin görev verdiği kimseler (eskiden kadı) dışındaki insanlar yapamaz. Hal böyle iken, din ve din alimleri, din görevlileri hakkında yanlış bilgiler veriliyor, kötü imajlar ve yıpratıcı sahneler sergileniyor.

Benzer senaryolara sahip bir çok dizi, yaklaşık olarak son on yıldır müslüman ailelerin zihnini, ahlakını, kalbini dinamitlemek için sanki yarış halindeler.

Biz aslında toplum olarak, daha önceki yıllarda; zina, içki, müstehcenliğin yaygınlaştırılması gibi büyük günahlara özendiren ‘reklam’lara, filimlere vs. alış(tırıl)mıştık. Alışmasına alışmıştık da şimdi bize, Allah'ın yasak kıldığı şeyleri normal ve meşru kabul ettirilmeye çalışılması, bilgi ve şuur sahibi müslümanları dehşete düşürmektedir.

Zira, yukarıda da belirttiğimiz gibi bir günahın haram olduğunu kabul edip, nefsine yenilerek işlemek başka, o günahın günah (haram) olduğunu kabul etmemek çok başka şeylerdir.

Günahın haram (dinen yasak) olduğunu kabul etmeyen kişi dinden çıkarken; o günahın haram olduğunu kabul etmekle birlikte, günaha düşen kişi sadece ‘günahkar’ olur. Günahkar kişi sadece tövbe etmekle, (inşallah) kendini Allah’a affettirirken; dinden çıkan kişinin daha önceki sevapları silinir ve tekrar kelime-i şahadet getirerek dine yeniden girmesi gerekir.

Tabii bu arada, günah işlemeyi de hafife almamak gerekir. Nasıl olsa tövbe ederiz diye, kişi kendini ateşe atmamalıdır.

İşte, bunun için anne ve babalar hem kendilerini hem de çocuklarını; hem haramı reklam eden, hem de haramı helal, ya da helali haram gibi gösteren, art niyetli medyanın zararlı yayınlarından korumalıdır.

Kur'an-ı Kerim, insanlar arasında haramın, fıskın, küfrün yayılmasını isteyenleri dehşetli bir azapla tehdit etmektedir:

"(Çeşitli çıkar ve bahanelerle) Müminler arasında fuhşun yayılmasını isteyenler; onlara dünyada da ahirette de acı bir azab vardır. Allah bilir, siz bilemezsiniz." (Nûr, 24/19)

Televizyonsuz Hayat: 12 Alternatif ve seçenekler!

Televizyona alternatifler sunan ve aile ile daha çok vakit geçirmenin, daha iyi bir eğitimin ve daha faydalı aktivitelerin önemini vurgulayan bir yazı.

Kaynak: pixelislam.com (2011: ama artık bu site kapalı.)

Günümüzdeki çoğu aile, gençlik dizileri, programları farklı derecelerde ahlaksızlık, terbiye dışı şakalar ve aile hayatını kötüler içerik yayınlamakta..

Şiddet, cinsel sapıklık, materyalizm, İslâmi olmayan ve İslam karşıtı içerik yayınlanmakta. Dini kanallar kendi hazırladıkları programlara dikkat etmeye çalışsalar da yayınladıkları reklamların kaynaklarına, içeriklerine müdahele edemiyorlar ve reklam diye bilinçaltınızın ahlak damarlarını çatlatmaya yardımcı oluyorlar.. Hollywood için bu zaten en büyük vazife: ahlâksızlık, dinsizlik, düşmanlık...vs.

Ailelerin çocuklarının dünya ve ahiretleri için her zaman olduğundan daha fazla dikkate ihtiyaçları var. İşte eğer hâlâ aklınızda ve kalbinizde "takva" varsa size 12 alternatif yol!

1) Televizyondan kurtulun!

Hayır, radikal bir karar değil bu. Araştırmalara göre ailelerin %73'ü çocuklarının televizyon izlemelerini sınırlamak istiyor.. Ve yüzlerce, binlerce aile bunu zaten yapıyor. Ve hâlâ milyonlarca evde televizyon yok. Bu size zaman kazandırır. Eğer bunu bir başarırsanız, bize inanız, bir daha özlemeyeceksiniz! Bir baba uzun süreli bir İslâmi programa gittiklerinde ailecek televizyon izlemediklerini dönüşlerinde de televizyonu kaldırdıklarını ve 16 ay geçmesine rağmen hala televizyonu aramadıklarını söylüyor..

Böyle yapan kimse o şeyi tekrar özlemez! Ailesinden kimsenin televizyon istemediğini söylüyor. Daha fazla aile içi iletişim, kitaplar, bilgisayar ve internet televizyonun yerini almış bile! TV de bir sürü haram programlar var. Normal olarak televizyon izleyen bir çocuk haftada en az 27 saat televizyon karşısında şiddet ve cinsellik sömürülerine maruz kalıyor ve ahlâkı, psikolojisi bozuluyor. Sizce buna değer mi? Karşı koyamıyorum diyorsanız, televizyonsuz yaşamak en iyisi..

Bu konuda sıkı düşünün. Öncelikle eşinizle ortak karar verin. Eğer yetişkin çocuklarınız varsa onların da bu karara ortak olmaları daha iyi olacaktır. Eğer böyle yaptığınızda gidip komşuda izleyeceklerse, evinizde izlemeleri daha iyidir.. Buna ehven-i şer (kötünün iyisi) de deniyor..

2) Televizyonu kapatın, bilgisayarı açın!

Bir çok aile artık çocukları televizyondan kurtarmak için kara kutuyu kaldırıp yerine bilgisayar koymanın etkili olduğunu keşfediyor! Zaten hemen hemen her çocuk televizyon yerine bilgisayarı tercih eder. Eğer bilgisayarınız yoksa alabilirsiniz. Çocuklarınızın işini görebilecek ortalama bir bilgisayar 600-800ytl arası değişiyor. İkinci eller ise, 250ytl ye kadar inebiliyor. Ve artık müslüman çocuklar için üretilen programlar, oyunlar çıkmaya başladı. Ayrıca internet bağlantıları olanlar için de pixelislam.com gibi güzel siteler var.. Bu programları, siteleri kullanarak hem vakit kaybettirmezsiniz hem de eğitimlerine katkıda bulunursunuz..

3) Site gezmek kanal gezmekten iyidir!

Televizyon pasifdir. İnternet ise daha aktif ve bilgilendiricidir. İnternetle daha fazla haşir-neşir olun veya en azından vakit ayırın. Bir araştırmaya göre 100,000 internet kullanıcısının %22'si televizyonu internet için feda ettiklerini söylüyorlar. %12 si internet yüzünden gazete ve dergileri daha az takip ettiklerini söylerken %3 de radyolarını kapattıklarını söylüyor.

4) İslami programları destekleyin!

Müslüman çocuklar ve gençler için piyasaya islâmi program çıkaran firmalar var. Dünya televizyonu kapattırmaktan ibaret değil! Televizyonun kendisi kötü değil, içerisindeki programlar. Ve fakat bu zamanımızda tamamını kaplamış vaziyette..

Bir çocuk ortalama haftada 27 saatini televizyon başında geçiriyor. Bu saatlerin çoğunda da şiddet ve cinsel sömürü içeriyor, her bir hafta! Bir araştırmaya göre 450 ilköğretim seviyesinde çocuğun %65 nin ayda en az bir kere tamamen çıplaklık ve/veya aşırı cinsellik içeren programlara maruz kaldıklarını gösteriyor.
 
Çocuklar bu şekilde zayıflamış ahlaklarını nasıl düzeltecekler? Çocuğunuz hafta sonu yakınınızdaki bir islami organizasyona gidebilir, camiye gidebilir ve buralarda evlilikten önce cinsellikle ilgili hiçbir şey öğrenmez. Peki bir çocuk içinde hiçbir İslâmi bakış açısı olmayan, haftada 25-30 izlediği televizyonun etkisiyle neler düşünür, bunu hiç düşündünüz mü?

Milyonlarca televizyonun, kablolu kanalın, yayıncıların hayatınıza, fikirlerinize çocuklarınıza zarar vermesine izin vermemelisiniz. Müslümanlar kendi hayat tarzlarına uyan hayat tarzlarını oluşturup desteklemekle mecbur ve mükellefir! İslami ürünleri alıp, destekleyerek, yatırım yaparak onların büyümelerine daha güzel çalışmalar yapmalarına yardımcı olmalısınız!

5) İslami "program"ları geliştirin:

Yayıncılık, optik ağlar, sıkıştırılmış yayınlara milyarlarca dolar yatırılıyor. TV yayını yapmak gelişen bu teknoloji ile internet sitesi yayını yapmak kadar kolay olacak. Peki bu imkânları kim kullanacak? Haram yayın yapan, para derdinden dolayı devamlı taviz veren dindarlıkta zor duran televizyonlar mı? Neden ailenizle bu teknolojiyi kullanıp prodüksiyonun nasıl yapıldığını öğrenmiyorsunuz? Öyle veya böyle keyifli ve faydalı olacağından eminiz!

6) Basketbol bile televizyondan iyidir:

Ailenizi oyunlara, bahçe işlerine, çalışmalara teşvik edin. Dışarda üstünü başını kirletip, heyecanla oyun oynamaları gereken çocuklar saatlerce sadece göz kapaklarını kapatıp açarak oturuyorlar. Araştırmalar televizyonun yeni fikir üretme kabiliyetini söndürdüğünü söylüyor. Televizyon izlemek, gerekli fiziksel oyun aktiviteleri yerine pasif aktivite yaptırıyor. Bu Efendimiz (sav)'in de oyunlara teşvik ettiğini ve Kendisinin de bizzat katıldıklarının sebeplerinden biridir.

7) Hiç kamp yaptınız mı?

Bizim kültürümüze çok yerleşmeyen kamp anlayışı aslında faydalı ve zevklidir. Yanınıza oğullarınızı, kitaplarınızı, ihtiyaçlarınızı ve çadırınızı alıp tabiata açılabilirsiniz. Uludağ gibi çoğu yerde çok uygun fiyatlara suyu, ihtiyaç yerleri olan kamp alanları var; buralara bütün aileyle beraber bile gidebilirsiniz!

Dışarı faaliyetleri aile içerisindeki bağlarınızı kuvvetlendirmek için çok iyi bir fırsattır. İşte bu televizyonun elinizden aldığı bir şeydir. Bir araştırmaya göre 5 yaşındaki bir çocuk babası ile haftada ortalama 25 dk. geçirirken, televizyonla 25 saat geçiriyor. Bu çocuk sizce kime benzer, babasına mı, kara kutuya mı?

8) VCD/DVD alternatifi de var..

VCD/DVD en azından televizyondaki yayının ve zamanın kontrolünü size verir. Çoğu aile normal TV izlemek yerine artık VCD/DVD tercih ediyor. Şüphesiz çocuklarımız için, değerlerimizi, kültürümüzü düşünerek yayınlanmış çizgi filmler de mevcut. Çocuklarınıza bunları satın alırken, kimin hazırladığına bakın, en fazla Ramazanda çağrı yayınlayacak kadar dindar(!) kanalların çizgi filmlerinden sakının! Pixelislam'daki videoları da nasipse bir VCD/DVD de toplayıp istifadenize sunmayı düşünüyoruz..

Zararsız batı filmi yoktur. Selahaddin Eyyubiden bahseden filmlerde bile cinsellik var. Hollywood ve Batı kültürünün size İslamiyeti sevdirecek filmler, çizgi filmler yapmalarını beklemeyin lütfen! Bir şekilde kendi filmlerimizi çizgi filmlerimiz artık üretmeliyiz.

9) Cami ziyaretinde bulunun, eski memleketinizi gezin:

Dışarda çocuklar için keşfedilecek kocaman bir dünya var. Çocuklarımızın Müslüman ümmetindeki iyileri ve kötüleri bilerek büyümelerin isteriz. Bazı tarihi mekanları gezdirip, yakın ve uzak tarihimizi onlara öğretin! Çok masraflı olur mu diyorsunuz? Keyif için gezmeleriniz, televizyona, telefona verdiğiniz taksitleri düşünün. Ve onların sizden aldıklarıyla, bunların size vereceklerini düşünün! Bizce hiç de pahalı değil!

Ayrıca her ay bulunduğunuz ildeki, yakın ilçenizdeki bir camiiyi, türbeyi ziyaret edebilirsiniz. Burdaki ana fikir televizyona "öldürecek zaman" bırakmamaktır..

10) "Televizyona Hayır!" planınız olsun..

Televizyon izleme zamanınızı yavaş yavaş azaltan bir program belirleyin. Mesela önümüzdeki yaz hiç televizyon açmamak üzere şimdiden anlaşın!

11) Gönüllü olma zamanı!

Memlekette gönüllü olarak yapılacak o kadar çok şey var ki! Büyük şehirlerde İHH, Deniz Feneri, Dosteli gibi yardım kuruluşlarına gidip konuşun. Paketleme, taşıma, ulaştırma gibi herkesin yapabileceği işlerden müsait olduğunuz vakitleri belirterek yapmak istediğinizi söyleyin. Milyonlarca dolar harcayıp muhtaç insanlara yardım eden Hıristiyan misyonerleri düşünün. Memleketimizde de bulunmaktalar! Bulunduğunuz yerdeki yardıma muhtaç ailelere yardımcı olun. İlle para vermeniz gerekmez. Gidip siz sobalarının bacalarını temizlerken, eşinizi evlerini düzenleyebilir. Çocuklarınız kapılarının bozulmuş kilitlerini değiştirebilir. Bereketini göreceksiniz!

Bunlar size hayali gibi gelebilir. Çünkü hiç birimiz yapmıyoruz. Hâlbuki çevremizde görmediğimiz o kadar muhtaç var ki..

Geçtiğimiz yıllarda yabancı bir kanalın Hacc ile alakalı bir belgeselinde izlemiştik. Mekke de merkeze uzak yaşayan aslen Mekkeli fakir insanlar varmış. Bunlardan kimsenin haberi yok. Afrikalı bir hacı bunlardan haberdar oluyor ve orada onlara yiyecek giyecek götürüyor.. Ve söyledikleri de çok acı, yıllarca kimsenin gelmediği olabiliyormuş..

12) Bir kitaba başlattırın!

Çocuklarınıza bir kitap yazmalarını ve yazdıkları kitabı sizin bastıracağınızı söyleyin. Ucuz masaüstü yayıncılıkla ufak bir kitaptan 30-40 tane bastırabilirsiniz!

Netice:

Bugün televizyon tam olarak sizinle çocuklarınız arasında duruyor. Ve bazen de Allah la aranıza girebiliyor! Televizyonkoliklik sadece çocuklara has bir şey değil, ebeveynlerde de sıklıkla görülen bir şey. Kendinizi kontrol etmediğiniz sürece, çocukları kontrol etmeye çalışmanız boşunadır!

"İnsanlara iyilik etmelerini emrediyorsunuz da kendinizi unutuyor musunuz?
Ve kitabı okumaktasınız siz. Aklınız mı yok, düşünmez misiniz?" (Bakara suresi, 44)

 Hayırlı çalışmalar!

Televizyonun Kalbi Bozması

Televizyonun kalbi nasıl bozduğunu açıklayan bir yazı.

Kaynak: Kendim (30 Ocak 2011)

Televizyonun olumsuz örnekler ve yanlış modeller gösterip doğruyu ve yanlışı seçemeyen, nefsinden gayrısını umursamayan, cinayeti basit gören, bunun için plan yapan, bu plan için zekâsını alkışlayan, iftira atan, hırsızlık yapan, zevk peşinde koşup esrar bulan, flört yolunda zina yapan serseri gençlik yetiştirmesi bir tarafa...

Allayıp pullayıp gençlerin iştahını kabartıp onları hazır lezzet peşinde koşturması, kolay yoldan köşeyi dönme hayalleri kurdurup dolduruşa getirmesi, açık saçıklığı ve güzel görünmeyi maharet gösterip kalıba oturanların yuvasını oturamayanların dünyasını yıkması bir tarafa...

Herkesçe bilinip burun kıvrılan, önemli olup afakî görünen, yaşayıp görmedikçe başa gelmesine pek ihtimal verilmeyen bu meseleler hakkında değil de herkesi bizzat ilgilendirip tesirini üzerinde bizzat hissedebileceği enfüsî bir meseleden, televizyonun kalbi bozmasından, bahsedecek bu yazı.

Televizyon kalbi bozuyor, şöyle ki:

• Hem malayani, fuzuli, afakî meseleleri sunarak zihni bulandırıyor, insanları bunlarla ilgilenir hale getiriyor, önemli meselelerden alıkoyuyor hem de fuzuli işlerle uğraşma davranışını öğretiyor ve yerleştiriyor.

• Çok üzücü ve çok dehşetli haberleri ve görüntüleri göstererek hem insanları yakın çevresindeki olaylara duyarsızlaştırıyor hem de bu tür olayları sıradanlaştırıyor ve öğretiyor.

• Çok ilginç ve çok komik haberleri ve görüntüleri göstererek insanlara sürekli ilginçlik ve komiklik aramayı öğretiyor. Sonra bu insanların karşılarına çıkan bir olayı değerlendirmedeki kıstasları ilginçlik ve komiklik gibi basit özellikler oluyor.

• Çok güldürüp kalbi karartıyor. Ciddiyeti bozuyor. Nükteden uzaklaştırıp şakayı bayağılaştırıyor. Replikleri ve kötü sözleri ezberletip dili bozarak boş konuşma alışkanlığını yerleştiriyor.

• Rabbini düşünmekten ve iyi işler yapmaktan alıkoyuyor veya erteletiyor. Alışkanlık yapıp tembelleştiriyor.

• Evdeki muhabbet ortamını bozuyor. İnsanları kendine bağlıyor. Televizyonun hazır ve bayağı lezzeti oturup yumak sarmak gibi basit bir işi yaparken söylenen çok az sözün bile daha fazlasını sunacağı manevi lezzetin önüne geçip onu kaçırıyor.

• İş yerinde verimliliği azaltıyor, dikkat dağıtıyor, baş ağrıtıyor. "Şşşt buaraya bak. İlginç bir şey var." diyerek dikkati sürekli kendisine çekiyor. İnsanın merak duygusunu suiistimal ediyor.

• Toplumun hedeflediği, ulaşmak istediği ahlaklı bir hayat örneği değil, dünyevi bir hayat örneği sunuyor. Ayrıca bu sunulan hayat, din açısından veya gelir durumu açısından 71 milyonu temsil etmiyor.

• Sınır tanımayıp gittikçe seviyesini düşürüyor. "Dört bir kanaldan" saldırarak tercih hakkı bırakmadığı insanları bu seviyesizliğe alıştırıyor, böyle ahlâksızlaştırıyor, böyle eğitiyor. Bir kötülükten nefret eden kişi, bu kötülük televizyonda gösterilse de tiksinir, izleyemez. İzlese alışır, normal görür ve artık kınayanları anlayamaz hale gelir.

"Kanayan bir yara gördüm mü yanar ta ciğerim,
Onu dindirmek için kamçı yerim, çifte yerim!
Adam aldırma da geç git, diyemem aldırırım.
Çiğnerim, çiğnerim, hakkı tutar kaldırırım!"
(Mehmet Akif Ersoy)

Televizyonun Yerine

Televizyonu kaldırdıktan sonra ne yapılabileceğine dair bir yazı.

Kaynak: Kendim (30 Ocak 2011)

Kendinize bir iyilik yapıp televizyonu topladınız, kutusuna koydunuz ve o kutuyu da bir hafta açmamaya söz verdiniz ama birşeylerin eksikliğini hisseder gibisiniz diyelim. Bir fikir versin diye televizyonun yerine ikame edilebilecek binbir türlü faaliyetten birkaç tanesi aşağıda listelenmiştir.

• Gündemi takip etmek istiyorsanız gazete ve dergi okumayı tercih edin.

• Bilhassa televizyon izlediğiniz saatlerde kendinize bir iş bulun.

• Belli bir saatte belli bir yerde olmanız gereken aktiviteler yapın. (Bir kursa gidin, bir sanat öğrenin, bir sanat öğretin, bir sohbet organize edin, bir uzak akrabanızı ziyarete gidin, bir vakıfta veya huzurevinde gönüllü görev alın.)

• Bir esnaf arkadaşınıza veya akrabanıza yardım etmeye gidin.

• Ailenizle her gün tefsir, ilmihal, Riyâzü's Sâlihîn şerhi, Kalplerin Keşfi, Sahabe Hayatları gibi dini bilginizi pekiştirecek, ahlâkınızı güzelleştirecek, imanınızı kuvvetlendirecek kitaplardan bir bölüm okuyun. Hatta yarın bir kitap beğenmeye gidin.

• Nasrettin Hoca'nın fıkralarını üzerinde konuşulabileceğiniz bir tanesine rastlayana kadar sırayla okuyun. Aynı şekilde şiir ve hikaye de okuyup ebebiyat bilginizi zenginleştirebilirsiniz. Böylece televizyondaki bayağı zevkle edebi eserlerdeki zevk-i selim arasındaki farkı da hissedebilirsiniz.

• Bir dil öğrenin. Biliyorsanız bir eseri tercüme etmeye başlayın.

• Kıraat bilen, ilmihal bilen, siyer bilen kadınlar da evlerinde toplantılar yapıp, gelen kadınlara bunları öğretebilir. Her gün, kendi aralarında toplantılar yapıp, bilhassa Peygamberimiz (asm)'in zevcelerinin hayatlarını ve Hülefâ-i Râşidin'in aile hayatlarını iyice öğrenip öğretebilirler. Böylece "Gıybet haramdır" düsturunu da fiilen tatbik etmiş ve bu felâketten de ilimle meşgul olmak suretiyle kurtulmuş olurlar. (Minyeli Abdullah, s. 203)

• Erkekler cemeatle namaza devam edebilir.

Zulmü Alkışlayamam

Ekran başında zulmü alkışlayanlara ve gelenin keyfi için geçmişe sövenlere gelsin.

Zulmü Alkışlayamam

Zulmü alkışlayamam, zalimi asla sevemem;
Gelenin keyfi için geçmişe kalkıp sövemem.
Biri ecdadıma saldırdımı,hatta boğarım!...
-Boğamazsın ki!
-Hiçolmazsa yanımdan kovarım.
Üçbuçuk soysuzun ardından zağarlık yapamam;
Hele hak namına haksızlığa ölsem tapamam.
Doğduğumdan beridir, aşığım istiklale;
Bana hiç tasmalık etmiş değil altın lale!
Yumuşak başlı isem, kim dedi uysal koyunum
Kesilir belki, fakat çekmeye gelmez boyunum!
Kanayan bir yara gördümmü yanar ta ciğerim,
Onu dindirmek için kamçı yerim, çifte yerim!
Adam aldırmada geç git, diyemem aldırırım.
Çiğnerim, çiğnenirim, hakkı tutar kaldırırım!
Zalimin hasmıyım amma severim mazlumu...
İrticanın şu sizin lehçede ma'nası bu mu?

(Mehmet Akif Ersoy)