Hayatı Seyreden Çocuklar

Çocuğunuzu bir bakıcı olarak televizyonun başına bırakmadan önce bir kez daha düşünün diyen bir yazı.

Kaynak: Şimdi mevcut olmayan bir siteden.

“Sadece birazcık nefes almak istiyorum!!” gibi cümleler çocuk yetiştirirken pek çok defa sarf edilir. O sizin çok kıymetliniz an gelir, kaçmaya çalıştığınız bir uzvunuz oluverir.(Hele bir de babadan hayır yoksa) Eee ne yapacağız şimdi. Birden televizyon imdadınıza yetişir ve artık çocuğunuz artık uysal bir kedi oluverir. Ne kadar kolay değil mi? Gerçekten bu kadar kolay olması normal mi?

Çoğu anne için çocuk televizyonları birer kurtarıcı olarak görülür. Onların sayesinde anneler kendilerine vakit ayırır, çocuklar sihirli bir şekilde yemekleri dolu dolu yer vs. Ancak çocukların televizyon seyretmesinin kontrol altına alınması pek çok uzmanın hemfikir olduğu bir husustur. İlk başta eğitici olmak gibi masum bir iddia ile çocuğumuzun hayatına girmesine müsade ettiğimiz bu kanalların çok seyredilmesi zamanla çocukların üzerinde olumsuz etkiler yaratmaktadır.Yetişkin ve çocuk kanallarının zararlı etkilerin bazıları şunlardır:

• Hayal gücünün ve yaratıcılığın azalması
• Oyun oynama becerisinin azalması
• Çözüm üretme becerisinin azalması kolaycılığa kaçan davranışların gözlemlenmesi
• Değer yargılarının sağlıklı olarak gelişememesi
• Yetişkinlerin kaldırabileceği kimi imgelerin çocuklarda korkular geliştirmesi
• Beslenmesine yardım amacıyla seyrettirilen kanalların yarattığı beslenmede farkındalık kaybı ve bunun ilerleyen yaşlarda beslenme bozukluğu olarak ortaya çıkması
• Televizyonda şahit olunan şiddetin çocuklar tarafından taklit edilmesi yolu ile şiddetin içselleştirilmesi
• Ailevi bağların zayıflaması
• Sosyal becerilerin gelişmesinin gecikmesi ve bunun ileride insan ilişkillerinde zayıflığa sebep olması
• 0-3 yaş çocuklarda konuşma sürecinin yavaşlaması
• Hormon dengesinde bozulmanın fiziksel sorunlara sebep olması
• Uyku bozukluklarına yol açması

Bu zararların devamını getirmek mümkün. İşin aslı her geçen gün bu konuda yapılan yeni çalışmalar yeni zararları ortaya koymakta. Bilhassa 0-3 yaş çocukların televizyon seyretme alışkanlıkları zamanla gerçek ile kurgu arasındaki ayrımın çocuklarımız tarafından algılananmamasına sebep olmakta. Bu algı kayması ise onların hayatı herhangi bir televizyon kanalını seyreder gibi seyretmesine ve kimi zaman göz temasını bile kurmakta güçlük çekmesine sebep olmakta. Ne acı değil mi? Tam da hayatın asıl kahramanları olduklarını öğrenecekleri vakitte sadece hayatı öylece seyrediyorlar.

Buna mani olmak elbette sizin elinizde, çocuklarınızı televizyona kaptırmayın!